Een nieuw schooljaar...
- Ellen Monden
- 5 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
Nieuw schooljaar. Nieuwe start. Nieuwe chaos?

Daar is september weer. Nieuwe boekentas, nieuwe pennenzak, verse schriften. Ouders die
labels kleven op zowat alles wat los en vast zit, terwijl kinderen zich vooral afvragen bij wie ze in de klas zitten.
Voor je het weet is ook Smartschool weer helemaal wakker.
Een nieuw schooljaar kan leuk en spannend zijn. Maar voor sommigen betekent september
vooral: heel veel nieuw tegelijk.
Van boekentas tot aula

Wat “nieuw” betekent, verandert met de leeftijd. In de lagere school wil je weten naast wie je zit, waar je jas moet en welke juf er op de speelplaats staat.
In het middelbaar komen daar verschillende leerkrachten, lokalen, boeken, toetsen en
digitale platformen bij. Plots wordt er ook een flinke schep zelfstandigheid bovenop gegooid.
In het hoger onderwijs gaat dat nog een stap verder. Niemand vraagt nog of je je taak
genoteerd hebt. Je bent zelf verantwoordelijk voor je planning.
Fantastisch.
Behalve wanneer plannen, beginnen en overzicht houden, niet de dingen zijn waar jouw
brein spontaan voor staat te juichen.
Niet elk hoofd houdt evenveel van september

Nieuwe mensen, verwachtingen, prikkels en routines: voor sommige kinderen en jongeren
vraagt zo'n start behoorlijk wat energie.
Waar het ene hoofd denkt: “Leuk, iets nieuws!”, denkt het andere vooral: “Euh… kunnen we
eerst even vertellen wat er precies gaat gebeuren?”
Soms merk je daar op school verrassend weinig van. Tot thuis.
Een kind dat zich de hele dag prima staande houdt, kan thuis ontploffen om iets kleins. Een
tiener antwoordt op “Hoe was het?” met het bijzonder informatieve “Goed…” en verdwijnt
naar zijn kamer. En die prachtige studentenplanner? Die kan tegen oktober zomaar vooral
decoratie zijn.
Want iets wat goed lijkt te gaan, kan ondertussen behoorlijk wat energie kosten.
De ouders starten mee

Ook ouders beginnen opnieuw. Soms enthousiast, soms met een klein knoopje in de maag.
Zeker wanneer het vorige schooljaar moeilijk was.
Je hoeft niet alles op voorhand op te lossen. Kijk vooral naar wat helpt. Samen de planning
bekijken? Na school even niets? Wat meer voorspelbaarheid?
En ook een achttienjarige mag nog ondersteuning nodig hebben. Meerderjarig worden
installeert helaas niet automatisch de functies plannen, organiseren en zelfstandig studeren.
Ondersteunen is niet hetzelfde als overnemen.
Het hoeft niet meteen te lukken
Er zullen boeken vergeten worden, verkeerde lokalen binnengelopen worden en planningen
gemaakt worden die na een week alweer niet blijken te werken. Ergens zal ongetwijfeld een
brooddoos verdwijnen die pas weken later in een weinig herkenbare toestand teruggevonden wordt.
Een goede schoolstart is geen perfecte schoolstart.
Geef ruimte om te wennen, te zoeken en te herstellen. Vervang “Hoe was het op school?” af
en toe eens door “Wat was vandaag fijn?” of “Wat zou morgen een beetje makkelijker
maken?”
Voor de zesjarige met een nieuwe juf, de twaalfjarige die zijn weg zoekt in het middelbaar, de student die voor het eerst een aula binnenstapt én de ouder die toch nét iets vaker op de klok kijkt.
Geef elkaar wat tijd. Een schooljaar duurt gelukkig langer dan de eerste week.



Opmerkingen